Een zangvakantieweek is een soort ‘ontslakken’ van de geest 

Zingen is leuk, zingen met een ensemble of koor is bijzonder. Dat ervaar ik telkens bij de vakantieworkshop van Hilde en haar logistieke assistente Letty. Hilde is een voortreffelijk koorleidster, die er alles uit weet te halen. Letty is overal inzetbaar, sjouwt, regelt, vervoert en noem maar op. 

De laatste twee jaren speelt de zangworkshopvakantie (lekker lang woord voor een muzikale scrabble) zich af in een prachtig kasteel in Grupont, gelegen in de Belgische Ardennen. De praktijk is zondagavond arriveren, kennis maken, met z’n allen eten, kwartier maken en dan naar bed in de prima kamers.
Vijf dagen lang wordt er daarna gerepeteerd. Het programma bestaat dit keer uit werken van Mozart (een lichtvoetig Sancta Maria Mater Dei en een stemmig Kyrie), Dietrich Buxtehude (voor alle partijen een Magnificat met hoge moeilijkheidsgraad), Andrew Lloyd Webber (Close every door uit ‘Joseph’), Rolf Lovland (het zesstemmige In our tears), Gabriel Fauré (de in koorkringen zeer geliefde Cantique de Jean Racine) en Pieter Goemans (Amsterdamse Grachten).
De ochtendsessie begint steevast met het accent op je lekker voelen. Zangtechnisch spelen de klinkers en meer nog de medeklinkers (k-p-t-f) een hoofdrol bij de oefeningen, waarbij zelfs op de vroege morgen soms tot grote hoogte wordt gereikt. We roepen soms oehoe naar de denkbeeldige buurvrouw en galmen Mi-chel-an-gelo of laten de Geeuwende Meeuwen overvliegen.

Tussen kwart voor tien en zeg maar één uur wordt hard en vooral geconcentreerd gewerkt door het ensemble, dat naast de zeven alten en zeven sopranen verder bestaat uit vier bassen en vier tenoren. Al ver voor de vakantie zijn er CD’s beschikbaar gesteld, waarop de afzonderlijke partijen zijn ingezongen. Niet dat iedereen volledig beslagen ten ijs aan de zangweek begint, maar toch…. De muziek is niet onbekend en al snel blijkt dat diverse werken snel in de ‘grondverf’ staan. Het gezelschap en de dirigente genieten er met volle teugen van. Ook aan het eind van de middag wordt er nog een uur gezongen.

Het gaat deze week niet alleen om het goede gebruik van de stem, maar ook om het eindresultaat. Immers op vrijdagavond is er een concert in de kerk van het nabij gelegen plaatsje Awennes. Op donderdag is de hele ochtend gerepeteerd in de ‘ruimklinkende’ kathedraal van St Hubert.

Bijna 80 ingezetenen staan versteld van het resultaat van dit Hollandse ensemble. Eigenlijk doen we dat zelf ook. Al het oefenen geeft een ongelooflijk gevoel van voldoening. Dirigente Hilde straalt bij het in ontvangst nemen van het applaus. Zeker ook omdat het ensemble zo geweldig is begeleid door professional Michel Jardot. Hij is verwend met spelen op een vleugel, maar ook op de elektrische piano produceert hij wonderschone klanken. Dat geldt ook voor Ineke Bredenhorst met haar aandeel op de viool in het onroerende intro van In our tears. 

Natuurlijk bestaat de week niet alleen uit zingen. Er wordt gewandeld en ook gefietst (een hele prestatie in het heuvelachtige gebied), geluierd, gegeten of gepraat. Ook het struinen op een Brocante is voor sommige zingenden een vast en onmisbaar vakantie-onderdeel. Er is een bezoek aan een kapelletje en het weer is goed genoeg voor een barbecue ergens op een open plek in het bos. Dit jaar is er ook nog tijd voor een concert van een Frans jeugdsymfonie-orkest uit Angers en een uit kerkkoren samengesteld plaatselijk koor. 

Ja. Een zangvakantieweek is een soort ‘ontslakken’ van de geest. En je wordt er zo blij van!

Jos